แม้ว่าปัจจุบันการคมนาคมทางอากาศจะมีราคาถูกลง และเดินทางได้ง่ายขึ้น แต่ทางบกก็ยังคงเป็นช่องทางสำคัญ ไม่เว้นแม้แต่จังหวัดที่มีสนามบินเป็นของตัวเองอย่าง "น่าน" ซึ่งมีถนนเชื่อมต่อไปยังลาว เวียดนาม และจีน ทำให้กลายเป็นอีกหนึ่งจุดเชื่อมต่อที่น่าสนใจ เมื่อมีการเปิดประชาคมอาเซียน ติดตามจากรายงาน คุณศศิวรรณ โมกชเสน
อาหารสดเหล่านี้ คือสินค้าหลักที่ชาวลาวเข้ามาจับจ่ายจากตลาดนัดทุกเช้าวันเสาร์ บริเวณจุดผ่านแดนถาวรบ้านห้วยโก๋น อ.เฉลิมพระเกียรติ จ.น่าน พร้อมกับข้าวของอุปโภคบริโภคในครัวเรือน อย่าง ผงซักฟอก หรือขนมขบเคี้ยว ก่อนจะขนข้ามแดนนำกลับไปขายส่งในฝั่งลาว
แต่หากว่ากันตามสถิติส่งออกแล้ว สินค้าเหล่านี้กลับไม่ใช่พระเอกของด่าน เพราะรายได้หลักจริงๆ นั้น มาจากสินค้าประเภทน้ำมันเชื้อเพลิง และวัสดุก่อสร้าง โดยเฉพาะช่วงปีงบประมาณ 2555 และ 2556 ที่มูลค่าการส่งออกผ่านพรมแดนบริเวณนี้เติบโตขึ้นถึงกว่าร้อยละ 70 ซึ่งเป็นเพราะฝั่งลาวมีโครงการก่อสร้างโรงไฟฟ้าหงสา รวมถึงโครงสร้างพื้นฐานขนาดใหญ่อื่นๆ เช่น ถนน เหมืองถ่านหิน และที่พักอาศัย
หลังเดือนธันวาคม ปี 2551 เป็นต้นมา ด่านทั้งฝั่งห้วยโก๋น จ.น่าน และฝั่งเมืองเงิน แขวงไชยบุรีของลาว ได้รับการยกระดับเป็นด่านสากลด้วยกันแล้วทั้งคู่ แต่ดูเหมือนขนาดของถนนยังไม่สอดคล้องกับการเป็นเส้นทางขนส่งสินค้านำเข้าและส่งออกที่สำคัญเท่าไหร่นัก
ถนนเส้นนี้เป็นเส้นทางคมนาคมทางบกที่สำคัญอีกเส้นในภูมิภาคอาเซียน เพราะเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางเชื่อมโยงการคมนาคมโครงข่ายทางหลวงในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง ที่เรียกกันว่า ถนนสาย R2 สามารถเชื่อมต่อไปยังเมืองหลวงพระบางของลาว เมืองเดียนเบียนฟูของเวียดนาม และเมืองลา ในมณฑลยูนนานของจีนได้
ขณะที่การเปิดเสรีประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน หรือ เออีซี กำลังใกล้เข้ามาในอีกไม่ถึงหนึ่งปีข้างหน้า หนึ่งในผู้ที่เล็งเห็นโอกาสจากเส้นทางทางบกเหล่านี้ ก็คือ ผู้ประกอบการรถโดยสารสาธารณะอย่าง "นครชัยแอร์" ที่ไม่เพียงเตรียมเปิดเส้นทางใหม่กรุงเทพฯ-น่าน ภายในปลายปีนี้
แต่ยังมีแผนเตรียมเปิดเดินรถเชื่อมต่อระหว่างเมืองสำคัญของอาเซียนในต้นปีหน้า โดยอาศัยข้อได้เปรียบจากการที่ไทยเป็นจุดแวะพักสำคัญก่อนนักท่องเที่ยวจะเดินทางต่อไปยังประเทศเพื่อนบ้าน
ปัจจุบันจำนวนนักท่องเที่ยว ที่เดินทางข้ามไปยังประเทศเพื่อนบ้าน ผ่านเส้นทางบกอาจยังไม่มากนักเมื่อเทียบกับทางอากาศ แต่ศักยภาพในการพัฒนาของถนนสาย R2 ที่ตัดผ่านบ้านห้วยโก๋นแห่งนี้ น่าจะเป็นอีกหนึ่งตัวอย่างที่ชี้ให้เห็นโอกาสว่า หากมีการปรับปรุงมาตรฐานความสะดวก และปลอดภัยทั้งของสภาพถนน และผู้ให้บริการเดินรถ การคมนาคมทางบกก็มีศักยภาพเป็นช่องทางสำคัญ สำหรับการเดินทางในภูมิภาคที่ไม่อาจมองข้าม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น