ตีแตกประสบการณ์ The 4-Hour Work Week 1 ปีครึ่ง Gross Earn 400,000 บาทจากการทำงานสัปดาห์ละ 4 ชั่วโมง

by Paul Kridakorn on August 18, 2014 in Entrepreneurship

มนุษย์เงินเดือนนักล่าฝัน คนทำธุรกิจ และคนรุ่นใหม่หัวใจออนไลน์ แทบไม่มีใครไม่รู้จักหนังสือขายดี 7 ปีซ้อน The 4-Hour Work Week โดย Tim Ferrisss หรือชื่อภาษาไทย “สบายดีแต่รวยได้” Tim Ferriss ตระเวนนำหนังสือเรื่องนี้ไปเสนอสำนักพิมพ์ไม่ต่ำกว่า 20 แห่งกว่าที่จะมีสำนักพิมพ์ที่สนใจจะตีพิมพ์งานของเขา เหตุเพราะแม้เพียง 7 ปีที่แล้ว แนวคิดพวก ทำน้อยได้มาก, งานไม่ประจำทำเงินมากกว่า ยังไม่เป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวาง คนยังชื่นชมในเรื่องของระบบ Corporate ladders หางานบริษัทใหญ่ ทำงานมั่นคง โตไปตามลำดับ จับให้มั่นคั้นจนเกษียณ Pattern ชีวิตพิมพ์นิยม!

จะบังเอิญหรือรู้ทันแต่ยอมรับว่า Tim Ferriss เขียนหนังสือนี้เพื่อดักตลาดในอนาคตเพราะหลังจากสำนักพิมพ์ผู้เห็นแววจับต้นฉบับมาตีพิมพ์โลกก็เข้าสู่ยุคที่ผู้คนต่างหันมาให้ความสนใจกับ Passion and Freedom การทำงานที่รักและมีอิสรภาพ รวมไปถึงยุค Remote working หรือการทำงานจากระยะไกล การ Freelance และการ Outsource หนังสือเล่มนี้จึงตอบโจทย์คนในสมัยนี้และสมัยหน้าต่อไปอีกหลายสิบปี!

ส่วนตัวผมนั้นเดิมที่ก็มีความเชื่อเรื่องการทำงานหนักมาก่อน ตอนเห็นหนังสือชื่อหนังสือเล่มนี้ผมจึงเกิดอารมณ์ Anti คิดว่าเป็นหนังสือแนว Spam หรือเปล่า มั่วหรือเปล่าคนอะไรทำงานสัปดาห์ละ 4 ชั่วโมงรวย และผมใช้เวลาถึง 3 ปีในการตัดสินใจชื้อหนังสือเล่มนี้หลังจากที่เพื่อนๆในวงการ Internet marketing ของผมเอามาพูดมาโชว์กันถ้วนหน้า โดยเฉพาะคุณอั้ม เจ้าของเว็บ Asuradech.com ที่เชียร์หนังสือเล่มนี้สุดใจ และคุณวิชญ์Vittarot.com ที่ถึงกับลงทุนเหมาเข่งสต็อกล็อตสุดท้ายมาขายและขายในราคาสูงกว่าราคาตลาดก็ยัง SOLD OUT! ผมคิดว่า อ้าวชิบหายแระ ผมต้องลองหามาอ่านบ้างเพราะถ้าของไม่ดีจริงผลตอบรับคงไม่โหดแบบนี้ ผมซื้อเวอร์ชั่นภาษาอังกฤษมาอ่านและจะพาทุกคนเดินทางเข้าสู่ประสบการณ์ The 4-Hour Work Week ที่สังเคราะห์ออกมาให้ง่ายและมีคนไทยทำได้แล้ว… ก็ผมนี่แหละคนหนึ่ง!

ทำงานประจำ ทำหนักให้ตายก็ไม่รวย

ผมเคยเชื่อว่าการทำงานหนักคือสิ่งที่ดีเพราะมันจะทำให้คุณก้าวหน้าและร่ำรวย แต่นานวันความเชื่อนี้ลดลง ซึ่งผมไม่ได้หมายความความขี้เกียจนั้นดีกว่า —การทำงานหนัก ตั้งใจ และทุ่มเทยังคงให้ผลลัพธ์เรื่องพัฒนาการและรายได้ แต่คุณต้องอยู่ถูกที่ถูกเวลา ปัญหาคือระบบองค์กรสมัยนี้ไม่ทำให้คนทำงานหนักก้าวไปสู่จุดสูงสุดในชีวิต ไม่ได้อิสรภาพทางการงานและการเงิน เพราะคุณติดอยู่ภายใต้ระบบ หรือ Fixed-System

องค์กรขนาดใหญ่มีระบบที่แข็งแกร่ง ใช้ระบบคุมคน คนทำงานแทบจะเป็น Commodity หรือ Robot คุณถูกบรรจุลงในตำแหน่งแล้วนั่งทำงานตามระบบที่วางไว้ รายได้เป็น Fixed income (ตายตัว) และ Flat rate (อัตราเดียว) ทำน้อยทำมาก ได้เท่าเดิม เพียงแต่มันมีหลักประกันว่าคุณได้เท่าเดิมทุกเดือนไม่ว่ายอดขายและกิจการของบริษัทจะขึ้นจะลง ตรงนี้เป็น Safety ที่เจ้าของให้คุณ และเป็นที่มาของ Comfort zone

พอเป็นแบบนี้เราอาจจะเคืองเจ้าของแต่อย่าไปเคืองเขาเพราะว่าเจ้าของกิจการเป็นหนังหน้าไฟแบกรับความเสี่ยงทั้งหมดแทนคุณ เขาต้องลงทุนก้อนใหญ่ สร้างกิจการ สร้างระบบ ซื้อสต็อกสินค้า และจ้างคนมาทำงาน แถมยังมีสวัสดิการให้คุณ เจ้าของคือคนที่ลงทุนสร้างธุรกิจ High risk = High return เมื่อธุรกิจประสบผล เงินไหลเข้าจึงมหาศาล ส่วนคุณล่ะ? ก็คุณอยู่ใน Comfort zone! คุณมาแต่ตัว เอาตัวมา Fill-in ตำแหน่ง ฉะนั้น Return ของคุณก็ได้แค่นิดเดียวคือเงินเดือน Fixed-rate นี่เป็นเรื่องธรรมดาเลย ทำงานประจำมีระบบรองรับมีหลักประกันมีสวัสดิการ ทำมากทำน้อยได้เงินแน่ๆ แต่เท่าเดิมและยากที่จะรวย

ทำธุรกิจ? ธุรกิจที่ใครก็ทำซ้ำๆทำตามๆกันได้ก็ไม่รวย

อ่ะ! ต่อมา ไม่ปงไม่เป็นแล้วมนุษย์เงินเดือน อยากรวยต้องทำธุรกิจ ทำธุรกิจอะไรดี?…. มนุษย์เงินเดือนที่อยากทำธุรกิจจะนึกถึงขายของ ขายอะไร ขายเสื้อ ขายผ้า ขาย Gadget ไม่ใช่แค่คนไทย ฝรั่งก็เป็น ไม่รู้จะขายอะไรก็ขายเสื้อผ้า!

The 4-Hour Work Week มีกรณีศึกษา ธุรกิจขายเสื้อผ้า ถ้าทำออกมาแล้วไม่มีจุดเด่น ทำให้มันกลายเป็น Mass ขายไปทั่ว ขายที่ไหนก็ได้ สุดท้ายมันจะกลายเป็น Price war กรณีศึกษาที่หนังสือเล่มนี้บอกมา คนผลิตเสื้อเอาไปขายทุกห้าง พอทุกห้างมีขาย ห้างต่อห้างก็ Compete กันเอง พอห้าง Compete กันเองพวกเขาก็หันกลับมาหาที่ตัวผู้ผลิตว่าต้องลดราคาลงอีกเพื่อให้ห้างขายได้ในราคาปลีกเท่ากันทุกเจ้าแต่กำไรของห้างต้องเท่าเดิม สุดท้ายกลายเป็นผู้ผลิตผู้เป็นเจ้าของสินค้าไม่มีอำนาจต่อรอง อำนาจต่อรองตกไปเป็นของห้างที่ไม่ได้เป็นผู้สร้างผลิตภัณฑ์!

แล้ว Tim Ferriss ล่ะ เขาทำอย่างไร เจ้าตัวมีผลิตภัณฑ์ชื่อ Body Quicken เป็นผลิตภัณฑ์เสริมอาหารสำหรับนักกีฬา อ่า อันนี้เริ่ม Niche แล้ว คือเขาทำสินค้าที่เฉพาะทางมากๆ ซึ่งพอมันเฉพาะทางแล้วราคามันจะแพง ต่อมาเขาไม่ติดต่อห้างเองแต่เขาใช้วิธีหา Exclusive distributor หรือตัวแทนจำหน่ายอย่างเป็นทางการเพื่อนำสินค้าไปกระจายต่อ อั่ยย่ะ! นี่มันเป็นวิธีที่ฉลาดนะครับ เพราะปัจจุบันฝรั่งเจ้าของสินค้าที่อยากเอาสินค้ามาปล่อยในประเทศต่างๆ เขาก็ไม่ได้มาตั้งสำนักงานเอง แต่เขาใช้วิธีหาตัวแทนในประเทศนั้นๆเพื่อทำหน้าที่ปล่อยของและทำการตลาด ฯลฯ ให้หมดเลย โดยตัวแทนต้องมีศักยภาพทางการตลาดและต้องมีการกำหนดแผนงานต่างมาเลยว่าจะขายเท่าไรจะขายอย่าง ฯลฯ นี่คือวิธีที่ Tim Ferriss ใช้และทำให้เขาไม่ต้องวิ่งเต้นทำธุรกิจเองเพราะมีตัวแทนจำหน่ายเป็นเสมือน One stop ทำงานให้หมดเลย ส่วนผลิตภัณฑ์ Body Quicken ของเขาก็ Outsource โรงงานผลิต เพียงแต่ตัวเขาเป็นผู้คิดและออกแบบ Concept ของผลิตภัณฑ์ พูดง่ายๆ ใช้ไอเดียสร้างโมเดลธุรกิจ ที่เหลือให้คนอื่นเอาไปทำให้ !

รวยทั้งเงินและเวลาต้องมาจากการสร้างระบบมาทำงานแทน

สมัยก่อนใครเปิดกิจการ โชห่วย ร้านอะไหล่ยนต์ ร้านนู่น ร้านนี่ ถือว่าเป็นเถ้าแก่ คนทั่วไปอาจจะอิจฉาว่า รวย เป็นเจ้าของกิจการ แต่ผมลองไปสังเกตวิถีชีวิตเถ้าแก่โครตทรมานเลย วันๆ ต้องเฝ้าร้าน ไปไหนไม่ได้ ห่างเก๊ะเงินไม่ได้ กลัวลูกน้องอู้ กลัวลูกน้องโกง ฯลฯ คือมีเงินแต่ก็ไม่ถึงกับรวย แต่ที่ไม่มีแน่ๆ คืออิสรภาพ ชีวิตไม่ต่างจากมนุษย์เงินเดือนแต่ต้องหาเงินไปจ่ายเงินเดือนเขา! ที่นี้ Concept ของ Tim Ferriss คือคุณต้องรวยทั้งเงินและเวลา ถ้าคุณมีเงินแต่ไม่มีเวลาใช้เงินมันก็ไม่สมดุล

Tim Ferriss เป็นคนที่ System oriented มากๆ คือเขาให้ความสำคัญกับ ระบบ ได้แก่ ระบบ Internet marketing ระบบ Freelance ระบบ Outsource เขาเป็นคนคิด Concept โมเดลธุรกิจ พอคิดเสร็จโยนให้ Outsource เลยครับ

• Product จ้างโรงงานผลิต
• Distribution ใช้ตัวแทนจำหน่าย
• Staff ใช้ Virtual assistant
• Content ใช้ Blog
• Marketing ใช้ Google Adwords

นอกจากนั้น Tim Ferriss จะมี Virtual assistant ระดับผู้จัดการเป็น Project manager มาคุมแทนทั้งหมดอีกทีโดย Tim Ferriss จะให้อำนาจการตัดสินใจในระดับที่กำหนดและเฉพาะเรื่องฉุกเฉินเท่านั้นที่ Project manager จะอนุโลมให้โทรศัพท์สายตรงหา Tim Ferriss ได้ ส่วนเรื่องการอ่านอีเมล์ Tim Ferriss บอกว่าเขาจะเช็คอีเมล์แค่สัปดาห์ละครั้ง ทั้งหมดนี้จึงกลายมาเป็น The 4-Hour Work Week คือใช้เวลาในการอัพเดทติดตามงานเพียงสัปดาห์ละไม่กี่ชั่วโมง

The 4-Hour Work Week ไม่ใช่ไม่ทำอะไรเลย

คนที่ซื้อหนังสือ The 4-Hour Work Week มาอ่านเชื่อว่าน่าจะมีสองกลุ่มหลักๆ กลุ่มแรก อยากรู้ว่ามันทำอะไรของมันวะซึ่งเป็นสาเหตุที่ผมซื้อนี่แหละส่วนจะทำหรือไม่ทำอีกเรื่อง และกลุ่มที่สองอยากรวยง่ายๆ รวยสบายๆ รวยเร็วและไม่ต้องทำงาน

หลังจากอ่าน The 4-Hour Work Week ผมเก็ตเลยว่า การเป็น The 4-Hour Work Week ไม่ใช่ความรวยโดยไม่ต้องทำอะไรเลย แต่กระบวนการสู่การเป็น The 4-Hour Work Week นั้นอาศัยการทำงานโครตหนักในช่วงแรก ซึ่งผมคิดว่าชื่อหนังสือของ คุณพอล ภัทรพล เรื่อง “เหนื่อยชั่วคราว สบายชั่วโครต” ให้อารมณ์ของความเป็น The 4-Hour Work Week ได้ชัดเจนที่สุด ถ้าคุณซื้อหนังสือ The 4-Hour Work Week มาเพื่อต้องการวิธีรวยโดยไม่ต้องทำอะไรคุณพลาดแล้ว

เพราะแม้แต่ตัว Tim Ferriss เองปัจจุบันเขาจะวางระบบ Passive income ให้ธุรกิจแบรนด์ Body Quicken ของเขาอย่างเข้าที่เข้าทางแล้วก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่ต้องทำอะไรอีกเลย ชีวิตในแต่ละวันเขายังคงทำงานอยู่เพียงแต่งานที่เขาทำมันย้ายจาก Work to make a living มาเป็น Work to make a life style! หลังจากที่ธุรกิจอยู่ตัวเขาก็หันมาเติมเต็มชีวิตด้วยการสร้างคุณค่าทางปัญญาแก่ผู้อื่น ไม่ว่าจะเป็นการเขียนหนังสือ The 4-Hour Work Week, The 4-Hour Body, The 4-Hour Chef และโครงการ From Zero to Hero เหล่านี้เป็นการให้ความรู้ผ่าน Content และมันยังกลายเป็น Content marketing ชั้นดีทีโปรโมทแบรนด์ Tim Ferriss และต่อยอดไปสู่การโปรโมทธุรกิจในเครือ

ถึงตรงนี้คุณจะเข้าใจเลยว่าการที่เขาสร้างระบบ Passive income ขึ้นมารันธุรกิจไม่ใช่เพื่อให้ตัวเองมีเวลาว่างแล้วก็ไร้สาระไปวันๆ เพราะเงินเป็นผลลัพธ์ของงานหากไม่ทำงานเงินก็จะค่อยๆพร่องจนหมดไปเพียงแต่เขาสร้างระบบมาทำให้ตัวเองมีเวลาว่าเพื่อเอา Time slot ไปใช้กับงานอื่นที่สร้างมูลค่าเพิ่มให้ชีวิตยิ่งๆขึ้นไปอีก! นั่นแหละครับผมถึงย้ำนักย้ำหนาว่าทำงานประจำไม่รวยหรอก Trade time for money กินเงิน Fixed rate ในขณะที่คุณมีเวลาจำกัด ถ้าคุณไม่หาระบบมา Leverage ข้อจำกัดของเวลา และยังคง Trade time for money แบบ ตัว:ตัว ผ่านระบบลูกจ้างประจำ คุณ-จะ-ไม่-มี-วัน -รวยยยยยย

กรณีศึกษาประสบการณ์ The 4-Hour Work Week ของ The CEO Blogger

ผมเป็นคนหนึ่งที่สัมผัสประสบการณ์ The 4-Hour Work Week จริงๆ มาแล้วเพียงแต่ ณ วันนี้ สิงหาคม 2014 ผมยังทำงานประจำอยู่นะครับ สมัยเมื่อผมเล็งเห็นแล้วว่างานประจำไม่ใช่คำตอบของชีวิต ผมจึงเริ่มหาแผนปูทางต่อยอดสู่อิสรภาพทางการงานและการเงินตั้งแต่ตอนนี้ และเพราะด้วยความที่ทำคู่กันไป ผมยิ่งเห็นความแตกต่างอย่างสุดโต่ง ระหว่าง Trade time for money-VERSUS-Leverage time passive income

ผมมีทุนทางการเงินน้อย แต่ผมมีทุนทางความรู้เยอะ ความรู้ของผมมาจากการลงทุนศึกษานอกระบบเป็นจำนวนมาก ผมคิดว่าตลอดสิบปีที่ผ่านมา ผมจ่ายเงินให้กับค่าหนังสือและสัมมนาไปเป็นแสนแล้วล่ะ แล้วตลอดเกือบสิบปีที่ผ่านมาผมไม่เคยได้ผลตอบแทนที่ชัดเจนจากค่าหนังสือที่ผมอ่านไปจนกระทั่งย่างเข้าปีที่สิบที่มันเกิด Break event สร้างรายได้จากความรู้ที่ผมเพียรเรียนมาตลอดสิบปีและคืนทุนให้ผมสมทบด้วยกำไรอีกเป็นตั้งๆ ภายในปีเดียว!

มกราคม ปี 2013 ผมลงทุนกับงานส่วนตัวตัวแรก เป็นสินทรัพย์ออนไลน์ หรือ Digital asset นั่นคือเว็บไซต์ www.TheCEOBlogger.com โดยผมตั้งเป้าปักธงที่จะปั้น Asset ตัวนี้เป็นสำนักความรู้บริหารธุรกิจสไตล์ CEO แก่มนุษย์เงินเดือนผู้มี   Passion ในการเป็นนายตัวเองรวมไปถึงนักธุรกิจใหม่ โดยใช้ความรู้ที่ผมได้จากการทำงานติดกับเจ้าของมาเป็นเวลานาน ส่วนโปรดักท์ของเว็บไซต์ก็คือ E-Book ซึ่งผมออกแบบระบบการขายออกมาให้เป็น Passive income นั่นคือการซื้อและส่งมอบสินค้าทำผ่านระบบอัตโนมัติออนไลน์ทั้งหมด อ่ะ! เห็นไหม ผมไม่ต้อง Trade time for money ทำให้ผมยังสามารถทำงานประจำคู่กันไปได้

ตลอด 1 ปีครึ่งเว็บไซต์นี้ออกโปรดักท์ทั้ง E-Book (Passive income) และ Live event (Active income) ประมาณ 10 โปรดักท์ ภาษาอังกฤษเรียกว่า By-Line Product และสร้างรายได้สะสม ก่อนหักค่าใช้จ่าย (Gross earning)  ประมาณ 400,000 บาทและที่น่าตกใจคือ

ตกใจเด้งที่ 1: ผมทำงานประจำสิบปีรายได้ต่อปีผมยังไม่ถึง 400,000 บาท แต่พอมาสร้างเว็บไซต์นี้เว็บเดียว 1 ปีครึ่งทำรายได้แทบจะทะลุงานประจำ

ตกใจเด้งที่ 2: ผมทำงานประจำสัปดาห์ละไม่ต่ำกว่า 60 ชั่วโมง หากหารเฉลี่ยออกมาเป็นรายได้ต่อชั่วโมงแล้วผมจะได้เพียงชั่วโมงละ 133 บาทจากงานประจำ แต่รายได้เว็บไซต์หลังจากที่ผมสร้างโปรดักท์ออกมาแล้ว ผมใช้เวลาดูแลเฉลี่ยสัปดาห์ละ 4-5 ชั่วโมง หากหารเฉลี่ยจาก Gross earn ออกมาแล้วผมได้ชั่วโมงละ 25,000 บาท!

ตัวเลขมันค่อนข้างจะสุดโต่งไปแต่มันเป็นตัวเลขดิบๆ ที่ทำออกมาเปรียบเทียบว่า เวลาโครตมีค่าเลย ถ้าคุณใช้เวลาเป็น เวลาแต่ละเม็ดจะทำเงินได้มากซึ่งนักธุรกิจเขาก็คำนวณกันประมาณนี้ เขาคำนวณถึงขั้นว่า หากฉันทำเหรียญบาทตกพื้น เวลาที่ฉันควานเหรียญบาทจะเป็น Opportunity cost กี่บาทที่ฉันต้องเสียไปหากเอาเวลานี้ไปสร้างธุรกิจ! นักธุรกิจที่ระบบเขาทำเงินนาทีละแสนย่อมไม่คิดจะไปควานหาเหรียญบาทที่ตกพื้นฉันใดฉันนั้นครับ

พอคุณคิดความสามารถในการทำเงินของตัวเองโดยเฉลี่ยออกมาเป็นหน่วยย่อย คุณจะเริ่มคิดวางแผนต่อได้แล้วว่าจะทำอย่างไรให้มันต่อเนื่องหรือมี Consistency อย่างของผมคือเฉลี่ยชั่วโมงละ 25,000 บาท แต่ผมไม่ได้ทำทุกชั่วโมง ไม่ได้ทำทั้งวัน มันคือค่าเฉลี่ยเฉยๆ ซึ่งหากผมทำได้ทั้งวัน หนึ่งเดือนผมก็จะมีรายได้ 18,000,000 บาท เอาแล้ว…. แล้วทีนี้ผมจะทำอะไรและทำอย่างไรให้ระบบมัน Generate เงิน 18 ล้านบาท นี่แหละโจทย์ของผมและโจทย์ของคุณ บางทีมันอาจจะกลายเป็น 24 hour-per-day ก็ได้ถ้าอยากได้เดือนละ 18 ล้าน ฮ่าๆ แต่ก็ยังดีกว่างานประจำนะ เพราะงานประจำทำงาน 24 ชั่วโมงต่อวันคุณก็ได้ 15,000 เท่าเดิม แต่แก่นของงานที่ทำบน Passion มันกลายเป็น Life style มากกว่างานไง! มันเลยทำให้คุณไม่รู้สึกว่ากำลังทำงาน 

พอคุณคิดพวกนี้เป็นชีวิตจะมันส์มากจนคุณต้องเลิกคิดพวกเรื่อง Corporate ladders การเติบโตในองค์กร การเติบโตในสายงาน พวกนี้จะกลายเป็นเรื่องขี้หมาไปเลยแบบว่าไม่อยากได้อ่ะ จากทำงานสัปดาห์ละ 60 ชั่วโมงพอตำแหน่งขึ้น เงินเดือนขึ้นไปอีก 4-5 พัน แต่ทำงานเป็นสัปดาห์ละ 80 ชั่วโมงแล้วก็ป่วยตายก่อนแก่โดยที่ไม่ได้ใช้เงินเพราะไม่มีเงินให้ใช้ยังไงก็ไม่เอา

จริงๆ ตอนทำจริงมัน 4-Hour Work Week จริงๆ หรือไม่?

เอ่อนั่นดิ? หลายคนสงสัยว่าในทางปฏิบัติจริงคนจะทำงานสัปดาห์ละ 4 ชั่วโมงแล้วรักษารายได้ที่มีใช้เหลือเก็บตลอดไปหรือไม่ จริงๆ ชื่อหนังสือ The 4-Hour Work Week มันเป็น Gimmick ตั้งขึ้นให้เรียกติดปาก แต่เวลาปฏิบัติจริงบางสัปดาห์ก็ทำงานแค่ 4 ชั่วโมงจริงๆ แต่บางสัปดาห์ก็หลายๆๆ สิบชั่วโมง โดยเฉพาะในช่วงที่คุณต้องสร้างผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ วางแผนและผลิต Content marketing สร้างระบบ ฯลฯ งานเหล่านี้จะทำให้ตารางงานทั้งสัปดาห์ของคุณแน่นเอียด และถ้าหากคุณมีโปรดักท์เป็นงาน Live event เหมือนผม โอ้วแม่เจ้า คุณต้องซ้อมพูดวันละ 4-6 ชั่วโมงเลยล่ะ! แต่หลังจากที่โปรดักท์ถูก   Launch ออกไปแล้ว เมื่อนั้นล่ะครับที่ระบบจะพาคุณเข้าสู่ช่วง The-4 Hour Work Week หรือการทำงานเพียงวันละไม่กี่ชั่วโมงเพื่ออัพเดทหน้าเว็บและสื่อสารในโซเชียลฯ

ปัญหาของสังคมไทยคือไม่เข้าใจคุณค่าของเวลา

คุณรู้ไหมฝรั่งเขาเคารพเวลามาก การมาช้ามาสายเขาถือว่าหยาบคายทำลายคุณค่าทางเวลาของตัวเองและผู้อื่น แต่คนไทยนั้นชิวๆ มาสายก็สาย ก็กูชิว และสิ่งนี้ยังส่งผลไปสู้พฤติกรรมอีกด้านหนึ่งของคนไทยที่สังเกตได้จากการไปรอเอาตั๋วหนังฟรีและการต่อคิวสองวันเพื่อรอกินอาหารลด 50% ที่เป็นข่าว ถ้าใครไปมาผมขอโทษด้วย ผมไม่ได้ว่าคุณนะแต่มันเป็นกรณีศึกษาที่ต้องรู้

เพื่อนผมบอกว่า “กูยอมต่อคิว 48 ชั่วโมงเพื่อรอแดกอาหารลด 50% คุ้มสัสๆ ใครไม่แดกก็โง่แล้ว” อ้าวอินี่ว่าฉันโง่ …สรุปวันนั้นเพื่อนผมประหยัดเงินไป 500 บาทจากการกินอาหารลด 50% เห็นไหม คุณจะอยาก คุณจะหิวแค่ไหนแต่ Capacity ในการบริโภคของหนึ่งคนมันมีจำกัด คุณไม่สามารถสร้างเงินล้านจากบริโภคของลดราคา แล้วมาดูว่าเพื่อผมมันมีรายได้ชั่วโมงละเท่าไร เพื่อนผมหารเฉลี่ยเงินเดือนออกมาแล้วมันมีรายได้ชั่วโมงละ 150 บาท 48 ชั่วโมงเท่ากับ 7,200 บาท คือประหยัดเงิน 500 บาทนี่คนละเรื่องกับ Make money 7 พันบาทเลยน่ะ ตรงนี้แหละที่เรียกว่า Opportunity cost คือถ้าคุณรู้ Opportunity cost ตัวเองคุณจะเอาเวลาไปบริหารอะไรก็เรื่องของคุณ ยกตัวอย่างผมเอง 48 ชั่วโมงผมเขียน E-Book ได้ 1 เล่ม E-book 1 เล่มมี Life time earning ไม่ต่ำกว่า 50,000 บาท จบ! กูไม่กงไม่กินมันแล้วอาหารลดราคา กูจะเขียน E-book!!

ที่ผ่านมามีคนเถียงเยอะครับว่า ก็ของฟรี ของลดราคา นานทีปีหน มันคุ้มอย่างโน้น มันคุ้มอย่างนี้ มึงมีเงินมึงไม่เข้าใจคนไม่มีเงิน บลาๆ ผมไม่มีอะไรจะเถียง เพราะ ความรู้สึก และ Ethic ประเภทคนรวยไม่เข้าใจคนจน คนจนดีกว่าคนรวย ฯลฯ มันวัดยาก มันเป็นเรื่องของ Perception ผมถึงได้บอกไงว่าเอาวิทยาศาสตร์มาคุย เอา Opportunity cost มาคุยแล้วดูที่ผลลัพธ์ ความสามารถในการผลิตเงินภายใต้ Time slot ดังกล่าว ถ้าคุณคำนวณพวกนี้ได้มันตอบคุณเองว่าอะไรคุ้ม

บทสรุป การนำ The 4-Hour Work Week มาใช้ในชีวิตจริง

ส่วนตัวผมอ่านหนังสือสองเล่มที่คล้ายกันคือ The 4-Hour Work Week และ The Millionaire FastLane ความแตกต่างคือเล่มแรกเน้น How-to มีขั้นตอนแบบ Step by Step เล่มหลังเน้น Mindset การขาย Digital product ของผมนั้นเป็นแนวคิดเดียวกับ The Millionaire Fast Lane นั่นคือ To make million by impact a million และต้องอยู่เหนือ Time กล่าวคือ Digital product ของผมเป็น E-book ซึ่งสามารถส่งมอบออกไปหาผู้คนจำนวนมากในเวลาเดียวกันโดยที่ตัวผมไม่ต้องลงไปนั่งทำงานเอง ตรงนี้คือความหมายของคำว่า Time leverage อยู่เหนือเวลา ตรงกันข้ามกับการเอาร่างกาย Trade time for money ที่มีเวลาจำกัดและไม่สามารถเพิ่มมูลค่าได้มากกว่ากำลังกายและเวลาที่มี

แต่สิ่งที่ผมได้ต่อยอดมาจาก The 4-Hour Work Week คือการสร้างทีม โดย Tim Ferriss เล็งเห็นว่าคุณทำทุกอย่างคนเดียวก็โตยาก เขาจึงให้ความสำคัญกับการสร้างทีมผ่านระบบ Outsource มีพนักงานไม่ประจำ มีพาร์ทเนอร์คู่ค้า มาผสมผสานกับระบบ Internet marketing ทำให้การทำธุรกิจ Passive มีความมั่นคงแข็งแกร่งมากยิ่งๆขึ้น และนี่คือสิ่งที่ผมได้เริ่มทำแล้วคือการขยาย Connection มีการทำงานเป็นทีมมากขึ้นแทนการ Solo เดี่ยวคนเดียว

นับหนังสือเปิดมุมมองที่พาคุณก้าวเข้าสู่ยุค Gen ใหม่ ยุคที่ไม่เชื่อว่างานประจำคือคำตอบของชีวิตแต่ Passion Freedom and Business คือคำตอบ ผมขอย้ำเตือนอีกครั้ง การเป็น The 4-HourWork Week ไม่ใช่รวยง่าย รวยสบาย รวยไม่ต้องทำอะไร การจะไปให้ถึงจุดนั้นยังคงเริ่มต้นบนธรรมชาติเดียวกันคือการลงมือทำ และทำอย่างหนักเพื่อสร้าง Value-added และ Money system บวก Team เพื่อรันธุรกิจให้ทำเงิน จนกว่าที่ระบบธุรกิจจะเข้าที่ เมื่อนั้นคุณถึงจะกลายเป็น The 4-HourWork Week ผมตอบไม่ได้ครับว่าใช้เวลานานเท่าไร อยู่ที่ตัวคุณเท่านั้น!

เพื่อไม่ให้พลาดข่าวสารและบทความใหม่ของบล็อก, สมัคร Newsletter ฟรีที่นี่ครับ คุณไม่ชอบ Spam ผมก็ไม่เช่นกัน ที่นี่มีข่าวสารที่เป็นประโยชน์และยกเลิกสมัครได้ตลอดเวลา