วันเสาร์ที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2557

กับดักความจน... สมคิด ลวางกูร

กับดักความจน...

คนส่วนใหญ่บอกว่า...
งานที่ฉันทำ...เป็นบริษัทใหญ่...โด่งดัง...มีชื่อเสียง...มั่นคง...
เงินเดือนดี...สวัสดิการดี...เขาเลี้ยงดูเราไปจนเกษียณ...
เพราะฉะนั้น...คุณภาพชีวิต...ถือว่ามั่นคงดีอยู่แล้ว...
ชีวิต...ไม่ได้มีปัญหาอะไร...
ทุกคนมีความสุขดี...
พรุ่งนี้...จะเกิดอะไรขึ้นบนโลกนี้...
เรามีสิทธิ์รู้ไหมครับ...?
เกิดวิกฤติเศรษฐกิจ...วิกฤติการเมือง...เกิดสงคราม...
จำเป็นต้องลดการผลิต...ต้องลดคนงานลง...
เราตกงานโดยไม่รู้ตัว...เคยเกิดขึ้นมาแล้ว...
ประสบอุบัติเหตุ...พิการ...
เครียด...เส้นเลือดในสมองแตก...เป็นอัมพาต...
เป็นมะเร็ง...เป็นโรคเรื้อรัง...
ทั้งหมดนี้...เป็นเหตุให้เราไปทำงานไม่ได้...
คำถามก็คือว่า...
บริษัทจะยังเลี้ยงเราต่อไปไหม...?
จะจ่ายเงินเดือนให้เราไปจนตายไหม...?
ผมเชื่อว่า...ไม่เกิน 3 เดือน...บริษัทให้คุณออก...
แล้วคุณก็ตกงาน...ไม่มีรายได้...
แล้วคุณจะเอาเงินที่ไหนกิน...เอาเงินที่ไหนใช้...
ลูกเต้า...พ่อแม่...ครอบครัว...
จะอยู่กันยังไง...
จะเอาเงินที่ไหน...ส่งลูกเรียน...?
จะเอาเงินที่ไหน...รักษาตัว...
ค่าผ่อนบ้าน...ผ่อนรถ...หนี้บัตรเครดิต...ใครจะรับผิดชอบผ่อนต่อ...?
แก่แล้ว...สุขภาพไม่ดี...ทำงานต่อไปไม่ไหว...
ใครจะเลี้ยง...?
รายได้ที่เป็น Active Income...
รายได้จะเป็นศูนย์ทันที...เมื่อเราทำงานไม่ได้...
ถูกออกจากงาน...ป่วย...พิการ...เสียชีวิต...
คนอยู่ข้างหลัง...เดือดร้อนแสนสาหัส...แน่นอน...

เนื้อหาจาก...สุดยอดหนังสือดี...ตามหาเพื่อนเก่า...เอามาเป็นเศรษฐี...

ฉันฉันน์ ลวางกูรพสิษฐ์...
(สมคิด ลวางกูร)

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น